Kiedy księga życia Jana Pawła II została definitywnie zamknięta 2 kwietnia 2005 roku, pierwszą i spontaniczną reakcją ludu Bożego było wyrażane głośno przeświadczenie o jego
Kiedy księga życia Jana Pawła II została definitywnie zamknięta 2 kwietnia 2005 roku, pierwszą i spontaniczną reakcją ludu Bożego było wyrażane głośno przeświadczenie o jego świętości. To słowo stanowiło i nadal stanowi najtrafniejsze podsumowanie życia i dokonań człowieka, którego przez ponad 26 lat nazywaliśmy Piotrem naszych czasów.
Świętość kardynała Karola Wojtyły, a następnie papieża Jana Pawła II była owocem jego całkowitego zjednoczenia z Bogiem, jego otwarcia się na działanie Ducha Świętego; i to nie tylko w sytuacjach nadzwyczajnych, lecz w codziennych sprawach. To najbardziej uderzało w jego postawie. Z jego serca wywodziło się wszystko. Przede wszystkim jego pobożność i łatwość znajdowania Boga we wszystkim – w modlitwie, w sprawowaniu Eucharystii, w czytaniu i głoszeniu słowa Bożego, w spotkaniach z drugim człowiekiem, w pracy, w cierpieniu, w codziennych sprawach, smutkach i radościach. Jan Paweł II żył zanurzony w rzeczywistości Bożej, bo przecież nie ma innej. Nasz Pan i Stwórca był dla niego obecny we wszystkim.
Świętość Jana Pawła II była bardzo „zwyczajna” wpisana w codzienność. Wyrażała się w jego postawie wobec drugiego człowieka. Była to postawa szacunku, akceptacji, miłości i służby. Nigdy nikogo nie skrzywdził. Nikogo nie odtrącił. Nazywamy go Wielkim i wiemy , że była to szczególna forma wielkości. Przy tego rodzaju wielkości inni ludzie nie czuli się onieśmieleni. Czuli się również wielcy. Uświadamiali sobie, że stać ich na więcej.
Z okazji kanonizacji Jana Pawła II klasa VI a i klasa IV pod kierunkiem pani Wiesławy Pióro
i pani Anety Pastuszek przygotowała apel pod hasłem „ Twoje czyny przepełnione miłością”.
. To słowo stanowiło i nadal stanowi najtrafniejsze podsumowanie życia i dokonań człowieka, którego przez ponad 26 lat nazywaliśmy Piotrem naszych czasów.
Świętość kardynała Karola Wojtyły, a następnie papieża Jana Pawła II była owocem jego całkowitego zjednoczenia z Bogiem, jego otwarcia się na działanie Ducha Świętego; i to nie tylko w sytuacjach nadzwyczajnych, lecz w codziennych sprawach. To najbardziej uderzało w jego postawie. Z jego serca wywodziło się wszystko. Przede wszystkim jego pobożność i łatwość znajdowania Boga we wszystkim – w modlitwie, w sprawowaniu Eucharystii, w czytaniu i głoszeniu słowa Bożego, w spotkaniach z drugim człowiekiem, w pracy, w cierpieniu, w codziennych sprawach, smutkach i radościach. Jan Paweł II żył zanurzony w rzeczywistości Bożej, bo przecież nie ma innej. Nasz Pan i Stwórca był dla niego obecny we wszystkim.
Świętość Jana Pawła II była bardzo „zwyczajna” wpisana w codzienność. Wyrażała się w jego postawie wobec drugiego człowieka. Była to postawa szacunku, akceptacji, miłości i służby. Nigdy nikogo nie skrzywdził. Nikogo nie odtrącił. Nazywamy go Wielkim i wiemy , że była to szczególna forma wielkości. Przy tego rodzaju wielkości inni ludzie nie czuli się onieśmieleni. Czuli się również wielcy. Uświadamiali sobie, że stać ich na więcej.
Z okazji kanonizacji Jana Pawła II klasa VI a i klasa IV pod kierunkiem pani Wiesławy Pióro
i pani Anety Pastuszek przygotowała apel pod hasłem „ Twoje czyny przepełnione miłością”.
| 
| Odsłony: 709
W dniach 19 – 20 maja 2016 roku 56 uczniów naszego gimnazjum pod czujnym okiem opiekunów: p. Ewy Zieńko ,p. Barbary Kierepki, p. Renaty Litwińczuk, p. Mariusza Litwińczuka i p. Bogdana Wojtaka uczestniczyło w wycieczce do Krakowa i Zakopanego.
