W okresie przedświątecznym w naszej szkole zorganizowana została  akcja społeczna “Kartka dla sąsiada”. Wychowankowie świetlicy szkolnej oraz przedstawiciele samorządu uczniowskiego przygotowywali przepiękne kartki świąteczne, które po odbytej kwarantannie zostały przekazane mieszkańcom gminy Tarnawatka. Do osób zamieszkujących naszą gminę trafiły również kartki zgłoszone do konkursu na kartkę bożonarodzeniową, ogłoszonego przez Wójta Gminy Tarnawatka. Ten miły gest wzbudzał pozytywne emocje wśród wręczających i obdarowanych. Każda kartka z życzeniami to przynajmniej jeden uśmiech na twarzy osoby, która ją otrzymała!
Czasem nasz najmniejszy gest może sprawić drugiej osobie największą radość! Pamiętajmy o tym na co dzień.

Anna Najda        

W środę 22 grudnia 2021r. w naszym przedszkolu odbyły się Jasełka Bożonarodzeniowe przygotowane przez grupę "Pszczółki" pod opieką pani Anity Jędruszczak. Przedstawienie było wyjątkowe. Dzieci wcieliły się w role: Maryi, Józefa, aniołów, Trzech Króli, pastuszków, wołka i osiołka, gwiazdek i krasnoludków. Z wielkim zaangażowaniem przedstawiły historię narodzin Dzieciątka Jezus oprawioną kolędami i pastorałkami. Swoistego uroku występom dodała piękna scenografia, szopka, żłobek z siankiem i odpowiednie oświetlenie.

Jasełka obejrzały wszystkie przedszkolaki, pracownicy przedszkola oraz zaproszeni goście, m.in. pani dyrektor Dorota Ciećko, pani wicedyrektor Barbara Kierepka, pan wójt Piotr Pasieczny i pan sekretarz Marian Szałapski.

Wszyscy ulegli magii występów przedszkolaków. Mali artyści z dużym przejęciem i zaangażowaniem wiernie odtwarzali swoje role, prezentowali umiejętności recytatorskie i wokalne. Dziecięca interpretacja narodzin Jezusa Chrystusa, śpiew, dekoracje,  życzenia oraz wspólne kolędowanie, pozwoliły wszystkim poczuć atmosferę świąt, pełną ciepła, radości i bliskości.

Na zakończenie pani dyrektor Dorota Ciećko oraz pan wójt Piotr Pasieczny życzyli wszystkim  obecnym zdrowych i spokojnych Świąt, spędzonych w rodzinnej atmosferze oraz pomyślności w Nowym Roku.

6 - latkom należą się ogromne pochwały za zaangażowanie, nauczone perfekcyjnie wierszyki, kolędy i pastorałki, dzięki którym stworzyły wspaniałą, świąteczną atmosferę i podbiły serca całej widowni.

Z okazji Świąt Bożego Narodzenia stworzyliśmy na lekcji języka niemieckiego kartki świąteczne. Wszyscy uczniowie starali się bardzo, by w krótkim czasie – podczas zdalnej lekcji – przygotować piękne prace plastyczne.

Jak co roku wybór był bardzo trudny, niemniej jednak prezentowane w galerii kartki mają w sobie „to coś”. Zapraszamy do oglądania, życząc:

Świąt pogodnych i zdrowych,

Choineczki pięknej, kolorowej

Uśmiechu na co dzień radosnego

i Nowego Roku Szczęśliwego!

 Anna Kohn 7b

Gdy weźmiesz do ręki kłosy pełne ziarna,

Wiedz, że je zrodziła polska ziemia czarna.

Która od zarania wydaje te plony,

Pocięta skibami w przeróżne zagony.

  Młynarstwo wiejskie stanowiło dział rzemiosła, które było nierozerwalnie związane z codziennym funkcjonowaniem dawnej wsi polskiej.  Do obróbki zboża wykorzystywano żarna oraz zespoły urządzeń znajdujących się w młynach i wiatrakach. Najstarszą metodą przetwórczą było prażenie. Pierwotnie proces ten odbywał się na płaskich kamieniach, później na talerzach-podkładkach. Z innych znanych sposobów prażenia wymienia się także przetaczanie po ziarnie rozgrzanych kamieni, pieczenie ziarna w piecach chlebowych, a nawet przez podkładanie ognia pod źdźbła. Świeżo wyprażone ziarna były często spożywane bezpośrednio lub wykorzystywane do dalszego mielenia. Na wsi lubelskiej najczęściej mąkę otrzymywano przez rozcieranie zboża na żarnach. Przez wiele tysięcy lat używano do tego celu nieckowatych urządzeń z rozcieraczem, które z czasem zostały zastąpione przez żarna rotacyjne. Składały się one z nieruchomego kamienia dolnego i obrotowego górnego, nazywanego biegunem. W XVIII wieku uzupełniono je o nowe elementy w postaci paprzycy, wrzeciona oraz długiej żerdki ułatwiającej obracanie bieguna. Te udoskonalenia pozwoliły na pozyskiwanie mąki o różnej grubości. Rozwój młynarstwa na przełomie XIX i XX wieku, spowodował, że wykorzystanie żaren do produkcji mąki przestało być opłacalne. Mechanicznie poruszana maszyneria młynów i wiatraków nie tylko znacznie ułatwiła pracę zwiększając jej wydajność, ale i pozwoliła na dokładniejszą obróbkę surowca i uzyskanie produktu lepszej jakości. W okresie I i II wojny światowej jak również długo po młyny pracowały głównie na potrzeby wojska. Żarna ponownie powróciły do łask. Mielone na żarnach zboże ratowało często mieszkańców wsi od śmierci głodowej. Nasze żarna znajdujące się w sali regionalnej pochodzą najprawdopodobniej z pierwszej połowy XX w.  Jest to jeden z najcenniejszych eksponatów w naszych zbiorach.

W. Pióro

E. Zieńko

LAUREACI

KURATORYJNYCH KONKURSÓW PRZEDMIOTOWYCH

ETAP SZKOLNY

Gratulujemy!